درمان IVF یا همان لقاح مصنوعی ، برای زوج هایی انجام می شود که به دلایل مختلف توانایی بارور شدن ندارند. این درمان شامل مراحل متعدد و متخلفی است که در آن تخمک از بدن مادر خارج شده و در محیط آزمایشگاهی با اسپرم بارور می شود. اگر شما هم قصد بارداری از این طریق را دارید و در مورد آن کنجکاو هستید ، این مقاله را از دست ندهید. ما در این مطلب تمام مراحل آی وی اف را با جزئیات کامل توضیح داده ایم ؛ با ما همراه باشید.
آیا آماده اید تا به سمت رویای فرزندآوری گام بردارید؟
مراحل آی وی اف می تواند پیچیده و پرچالش باشد، اما با راهنمایی متخصصان و آگاهی از هر مرحله ، شما می توانید به راحتی از این مسیر عبور کنید. اگر به دنبال اطلاعات دقیق و مشاوره تخصصی برای شروع درمان آی وی اف هستید، وقت آن رسیده که گام اول را بردارید. می توانید تمامی سوالات وابهامات خود را از دکتر صنم ساسان جویا شوید.
مراحل درمان آی وی اف چیست؟
مصرف قرص های ضد بارداری یا استروژن
قبل از شروع مراحل آی وی اف ، یک دکتر زنان خوب در تهران ممکن است قرص های ضد بارداری یا استروژن را برایتان تجویز کند. این کار برای جلوگیری از ایجاد کیست تخمدان و کنترل زمان چرخه قاعدگی شما استفاده می شود. این به پزشک شما اجازه می دهد تا روند درمان شما را کنترل کند و تعداد تخمک های بالغ را در طول فرآیند بازیابی تخمک به حداکثر برساند. برای برخی از افراد قرص های ضد بارداری ترکیبی (استروژن و پروژسترون) تجویز می شود، در حالی که به برخی دیگر فقط استروژن داده می شود.
تحریک تخمدان
در یک فرد سالم در سن باروری ، گروهی از تخمک ها هر ماه شروع به بالغ شدن می کنند. به طور معمول، تنها یک تخمک به اندازه کافی بالغ می شود تا تخمک گذاری کند. تخمک های نابالغ باقی مانده در آن گروه متلاشی می شوند.
در طول مراحل آی وی اف ، از داروهای هورمونی تزریقی برای بالغ شدن کل تخمک های گروه استفاده می شود. این بدان معناست که به جای داشتن فقط یک تخمک ، ممکن است تعداد زیادی تخمک داشته باشید. نوع ، دوز و دفعات داروهای تجویز شده بر اساس سابقه پزشکی ، سن، سطح AMH (هورمون ضد مولرین) و پاسخ شما به تحریک تخمدان تنظیم می شود.
مراحل دیگر در فرآیند تحریک تخمدان عبارتند از:
- نظارت : پاسخ تخمدان های شما به داروها با سونوگرافی و سطح هورمون خون کنترل می شود. نظارت می تواند روزانه یا هر چند روز یکبار در طول دو هفته انجام شود. بیشتر تحریکات بین هشت تا ۱۴ روز طول می کشد. در این بخش از مراحل آی وی اف پزشک از سونوگرافی برای بررسی رحم و تخمدان های شما استفاده می کند. خود تخمک ها خیلی کوچک هستند و با سونوگرافی قابل مشاهده نیستند ؛ اما پزشک اندازه و تعداد فولیکول های تخمدان در حال رشد را اندازه گیری می کند.
فولیکول ها کیسه های کوچکی در داخل تخمدان شما هستند که هر کدام باید حاوی یک تخمک باشند. اندازه هر فولیکول نشان دهنده بلوغ تخمک است. بیشتر فولیکول های بزرگتر از ۱۴ میلی متر حاوی یک تخمک بالغ هستند. تخمک های موجود در فولیکول های کمتر از ۱۴ میلی متر به احتمال زیاد نابالغ هستند و بارور نمی شوند.
- تزریق ماشه ای : هنگامی که تخمک های شما برای بلوغ نهایی آماده می شوند ، یک “تزریق ماشه ای” برای نهایی کردن بلوغ تخمک های شما استفاده می شود. به شما دستور داده می شود که تزریق ماشه را دقیقاً ۳۶ ساعت قبل از زمان برنامه ریزی شده برای بازیابی تخمک انجام دهید.
بازیابی تخمک
در این بخش از مراحل آی وی اف (IVF) پزشک از سونوگرافی برای هدایت یک سوزن نازک به داخل هر یک از تخمدان ها از طریق واژن استفاده می کند. سوزن به یک دستگاه مکنده متصل است که برای بیرون کشیدن تخمک های شما از هر فولیکول استفاده می شود. تخمک های شما در ظرف حاوی محلول مخصوص قرار می گیرند. سپس ظرف را در انکوباتور (محیط کنترل شده) قرار می دهند. برای کاهش درد در طول این روش از دارو و آرامبخش خفیف استفاده می شود. بازیابی تخمک ۳۶ ساعت پس از آخرین تزریق هورمون شما انجام می شود.
لقاح
بعد از عمل بازیابی تخمک ، جنین شناس سعی می کند تمام تخمک های بالغ را با استفاده از تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم یا ICSI بارور کند. این بدان معنی است که اسپرم به هر تخمک بالغ تزریق می شود. در این بخش از مراحل آی وی اف نمی توان ICSI را روی تخمک های نابالغ انجام داد ؛ به همین دلیل تخمک های نابالغ در یک ظرف حاوی اسپرم و مواد مغذی قرار می گیرند. اگر یک تخمک نابالغ بالغ شود، اسپرم موجود در ظرف می تواند برای بارور کردن تخمک تلاش کنند.
به طور متوسط ۷۰ درصد تخمک های بالغ بارور می شوند. به عنوان مثال ، اگر ۱۰ تخمک بالغ بازیابی شود، حدود ۷ تخمک بارور می شود. در صورت موفقیت، تخمک بارور شده به جنین تبدیل می شود. اگر تعداد بسیار زیادی تخمک وجود داشته باشد، ممکن است برخی از تخمک ها قبل از لقاح برای استفاده در آینده منجمد شوند.
رشد جنین
در طی پنج تا شش روز بعد از این مرحله از مراحل آی وی اف (IVF) ، رشد جنین شما به دقت تحت نظر قرار خواهد گرفت. جنین شما باید بر موانع قابل توجهی غلبه کند تا به یک جنین مناسب برای انتقال به رحم تبدیل شود. به طور متوسط ، ۵۰ درصد از جنین های بارور شده به مرحله بلاستوسیست پیشرفت می کنند. این مرحله مناسب ترین مرحله برای انتقال جنین به رحم شما است.
به عنوان مثال ، اگر هفت تخمک بارور شوند، ممکن است سه یا چهار تا از آن ها به مرحله بلاستوسیست برسند. ۵۰ درصد باقیمانده معمولاً پیشرفت نمی کنند و دور انداخته می شوند. تمام جنین های مناسب برای انتقال در روز پنجم یا ششم لقاح منجمد می شوند تا برای انتقال جنین در آینده استفاده شوند.
انتقال جنین
دو نوع انتقال جنین در آی وی اف وجود دارد: انتقال جنین تازه و انتقال جنین منجمد. پزشک می تواند درباره استفاده از جنین های تازه یا منجمد با شما صحبت کند و بر اساس شرایط منحصر به فرد شما تصمیم بگیرد که کدام روش بهترین است.
انتقال جنین تازه به این معنی است که جنین شما بین سه تا هفت روز پس از عمل بازیابی تخمک وارد رحم شما می شود. این جنین منجمد نشده است و “تازه” است.
انتقال جنین منجمد به این معنی است که جنین های منجمد (از چرخه قبلی IVF یا تخمک های اهدایی) ذوب شده و وارد رحم شما می شوند. این روش به دلایل زیادی رایج تر است. در این روش احتمال زنده ماندن جنین بیشتر است. انتقال جنین منجمد ممکن است سال ها پس از بازیابی و لقاح تخمک اتفاق بیفتد.
به عنوان بخشی از اولین گام در انتقال جنین منجمد ، باید هورمون های خوراکی ، تزریقی ، واژینال یا ترانس درمال را مصرف کنید تا رحم برای پذیرش جنین آماده شود. معمولاً ۱۴ تا ۲۱ روز باید داروی خوراکی مصرف کنید و سپس شش روز تزریق انجام دهید. به طور معمول در این مدت دو یا سه جلسه برای نظارت بر آمادگی رحم ، سونوگرافی و اندازه گیری سطح هورمون انجام می شود. هنگامی که رحم شما آماده شد، برای عمل انتقال جنین برنامه ریزی می شود.
اگر از جنین تازه استفاده می کنید، روند مراحل آی وی اف مشابه است، با این تفاوت که انتقال جنین طی سه تا پنج روز پس از بازیابی انجام می شود.
انتقال جنین یک روش ساده است که نیازی به بیهوشی ندارد. این فرآیند شبیه معاینه لگن یا پاپ اسمیر است. یک اسپکولوم در داخل واژن قرار می گیرد و یک کاتتر نازک از طریق دهانه رحم به داخل رحم وارد می شود. یک سرنگ متصل به انتهای دیگر کاتتر حاوی یک یا چند جنین است. جنین ها از طریق کاتتر به داخل رحم تزریق می شوند. این روش معمولا کمتر از ۱۰ دقیقه طول می کشد.
بارداری
بارداری زمانی اتفاق می افتد که جنین ، در دیواره رحم لانه گزینی کند. تقریباً ۹ تا ۱۴ روز پس از انتقال جنین ، از آزمایش خون برای تعیین باردار بودن استفاده می شود.
اگر در این روند از تخمک های اهدایی استفاده شده باشد ، همین مراحل طی می شود. پس از انجام لقاح آزمایشگاهی ، جنین به فردی که قصد حاملگی را دارد منتقل می شود.
